Ey Gönül Bir Dem

Ey gönül bir dem bir vakit dünyadan usanmaz mısın Bunca fâsid işler ile yüzünden utanmaz mısın Sen seni hoş tutgıl arı istiğfar eyle yâri Îmân beline bağlanıp din donun donanmaz mısın Ey meta’ın kalba satan güherine pullar katan Assıyı ziyâna satan assıya uzanmaz mısın Gayret içinde mübtelâ günâhlar içinde kodu Din yolunda gönül sayrı ciddile dayanmaz mısın Ölmez vuslat meyin içen ma’siyyet denizini geçen Meyhâneden azîm edip mescidlere kanmaz mısın Yeri göğü seyrân kılan arş u kürsi cevlân uran Yûnus katında ey gönül bir dem eğlenmez misin