Gelen Gider Konan Göçer Bu İlden

Aceb bir kârubân-hâne bu dünyâ Gelen gider konan göçer bu ilden Vefâsı yok safâsı fânî hulyâ Gelen gider konan göçer bu ilden Civânları cefâ ile eder pîr Ne gedâlar güler bunda ne emîr Misafir-hânedir ol pâk-i zamîr Gelen gider konan göçer bu ilden Yıkar tahtları şâhların başına Çalar yere ağu katar aşına Yazar hasbihâlin mezar taşına Gelen gider konan göçer bu ilden Görülmemiş vefâsızın vefâsı Ecel şerbetinin yokdur şifâsı Bu dâr-ı mihnetin olmaz safâsı Gelen gider konan göçer bu ilden Nice al yeşili sürer bâzâra Dûçâr eyler büyük âh u hezâra Nazar eyle bugün bu reh-güzâra Gelen gider konan göçer bu ilden Nice serv-i revân cânlar ölürler Gider kabristâna mihmân olurlar Küçük yavruları yetîm kalurlar Gelen gider konan göçer bu ilden Yüzü gülden güzel gül-desteleri Yüzü handân gül-i nev-resteleri Cemâl-i yârine dil-besteleri Gelen gider konan göçer bu ilden Aman LUTFÎ gibi gāfil bulunma Ölümdür âkıbet ferah salınma Muhakkak sen de ölürsün alınma Gelen gider konan göçer bu ilden