Gözlerim Göreyim Canan İlini

Gözlerim göreyim cânân ilini Hayıf ki dağları duman bürüdü Koparmağa yâr bâğının gülünü Daldan gül koparan kollar çürüdü Çâr-taraf rakîbler gözler yolumu Bend etmişler ayağımı elimi Devr-i felek bugün kesmiş dilimi Hayat bahş eyleyen sular kurudu Bir emen-gâh arar idim cânıma Bir mihribân gözler idim yanıma Tîğ-ı ağyâr susamışdır kanıma Yüreğimde olan yağlar eridi Sarf olsa cihâna derd-i derûnum Kāfları dağıdır âh-ı füzûnum Pârelendi bu seyf ile berûnum Gam leşkeri bölük bölük yürüdü Sahrâ-yı cünûnun Mecnûn’larını Cemâl-i Leylâ’nın meftûnlarını Âşüfte üftâde mahzûnlarını Dilşâd eden LUTFÎ pîrler var idi