Gül Ağlar Bülbül Ağlar Sünbül Ağlar

Huseyn’in ser-güzeştin ger duyarsa Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar Bu derd ehline her kim ki uyarsa Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar Duyan ehl-i îmân bu derde kaynar Yezid Âl-i abâ kanıyle oynar Bu a’dânın ola ervâhı fi’n-nâr Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar Ayırdı ravzadan Âl-i abâ’yı Velî kılmadılar ahde vefâyı Huseyn’e etdiler cevr ü cefâyı Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar Risâlet bağçesinin güllerini Boyadılar kana sünbüllerini Uçurdu ravzadan bülbüllerini Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar Huseyn-i müctebâ nûr-i velâdır Huseyn sultân-ı evreng-i belâdir Bugün hep ehl-i derde e’s-salâdır Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar Selâtîn Kerbelâ’da verdiler cân Kızıl kanlar eder taşları mercân Bütün âlemlere düşer heyecân Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar Fâtıma dâne dâne gözlerinden Döker kan yaş akar gül yüzlerinden Çıkar âteşleri dil-sûzlerinden Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar Sabîler teşne-leb isterler âbı Analar başına saçar türâbı Meğer ki erişe kevser şerâbı Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar Aman bir âteş-i dil-sûzdur bu O etfâl-i Huseyn feryâd eder su Güler bunlara o kavm-i cefâ-cû Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar Feleklerde melekler âh ederler Gözünü nâzır-ı dergâh ederler Bu derdi derd-i dil her gâh ederler Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar Gül-endâm sîm-beden ebrû-kemânlar Cemâl-i nûr üzre geysû saçanlar Bakıp etrâfa isterler emânlar Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar Nübüvvet bostânının berg ü bârı Risâlet bağçesinin gül’izârı Melâhat mülkinin mihr-i nigârı Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar Nigâristâne kudret güllerinden Götürdü bu sabâ sünbüllerinden Haber aldım bugün bülbüllerinden Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar Hudâ’dan iste LUTFÎ bu berâtı Ne mümkin suya sürmek anda atı Görür evlâd-ı Peygamber Fırat’ı Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar