Kainata Bak Tefekkür Eyle

Kâinâta bak tefekkür eyle bil Hallakını! Onsekiz bin türlü âlem halkının Rezzâkını! Berr ü bahr ile hevâda taş ağaç içindeki, Cümle zîruhun nice verir düşün erzakını! Kıl tefekkür ki doğa gönülde şems-i mârifet, Ârif olam der isen tut ârifân ahlâkını! Çün hadisinde buyurdu Muhbir-i Sâdık Resûl, Sıdk ile dinle amel et fehm edib misdâkını: İns ü cinnin kulluğundan yeğ düşünmek bir nefes! Bu hadisin sırrını bil bul gönül işrâkını. Zât-ı Hakkı tefekkür etme hiç, halkından et, Gönlünü verib düşün arz u semâ âfâkını! Kimse bilmez zât-ı pâkini, hemân kendi bilir, Fikre zikri kıl mukârin kalbde bul eşvakını. Nefy ü isbâta devam eyle azizim rûz ü şeb, Âşık ol âşık, sever zirâ Hüdâ uşşâkını. Zehr ile tiryaka benzer nefy ü isbat sen hemân, Zehrini yabana atıb yuda-gör tiryâkını. Hak buyurdu ki, celisiyim beni zikr edenin! Bil ki koymaz yalınız ol zakir-i müştâkını. Hem buyurdu ki, beni zikr edeni zikr eylerim! Rahmetiyle yad eder bil zakir-i tevvâkını. Zikr ü fikre iştiğal et rûz ü şeb Kuddûsîya, Gör O Vehhab’ın sana ihsânını infâkını.