Kimi Kullarına Mevla

Kimi kullarına Mevlâ atâsını cezîl etmiş! Kimini ibtila ve fakru zilletle zelil etmiş! Kimine hazz-ı âcil virûben dünyada bay etmiş! Kimine ecr-i lâ yuhsâ virub rızkın kalil etmiş! Kiminin halka-i lânet takıp boynuna etmiş tard, Kimine geydirüb hulle libâsını halîl etmiş. Kiminin tab’ını câmid edüb hiç vermemiş aşkı, Kiminin doldurub aşkla gönlün bahr-ı Nil etmiş! Kiminin hulkunu cûd ü sahâ etmiş cihân içre, Kimine mâl-i dünyayı verib nefsin bahil etmiş! Kimine izzet ü rif’at saâdet tâcı geydirmiş, Kimini halk-ı âlem içre menhüs u rezil etmiş! Kimine semt-ı maksûda muvafık rûzigâr vermiş, Kimini girdaba düşürmüş halāsın müstahil etmiş! Kimine hoş nazar kılıb makâmın eylemiş âli, Kimini nazardan eyleyib sâkıt sefil etmiş! Kiminin şu’lünü kılmış hemân hırs ile cem’-i mâl, Kimi bâb-ı tevekkülde Hüdâsını vekil etmiş! Kiminin sevgisin koyub gönüllerde habib etmiş! Kimisini halâyık içre menfûr ü sakîl etmiş! Kimin ârif kimin âbid, kimin âşık kimin zahid, Kimin kuddûsî tek âvâre Cebbâr ü Celil etmiş!