Manaya Talip Olan

Mânâ’ya tâlip olan Aşk hâlin ikrar eder Münkir’i gâfil olan Aşk meclisin terk eder Dinler sohbeti vaaz Amelden umar ivaz Hakk aşkı değil garaz Gönül evin dar eder Hâb-ı gaflette yatar Sanma ki öğüt tutar Ahreti hiçe satar Gafleti azık eder Girer şeytân düşüne Fesat katar işine Örer çorap başına Firâseti zay eder Nefis kapıyı açar Şeytân’ı lâinlere Girse şeytanlar kalbe İnsanı gâfil eder Şeytân kalplerde yatar Gönülü mesken tutar Çekersen zikri kaçar Lâin kalbi ev eder Bellidir Hakk’la bâtıl Münâfık olur âtıl Tevhide gel de kurtul Tevhid gönlü ak eder Çeker sürme gözlere Ayna tutar yüzlere Benlik verir özlere Muhâtabın dev eder Edep yok hayâsı yok Lânet etti yüce Hakk Gönle fitne verirken Sanma ki sen ar eder Yolda yalnız gideni Ben dâvâsı güdeni Hakk yolu terk edeni Kendisine av eder Yunûsî Hakk’a yalvar Bak av olmuş hep kullar Çıkmıyor Hakk’a yollar Yoldan çıkan kaybeder