Medine

Medîne menzili vahyi Hudâdır Medîne menba-i feyzi Hudâdır Medîne oldu yenbû’u ulûmun Medîne maksemi ilm-i atâdır Medîne Ummi Büldân dedi Tâhâ Kamû büldân ana rızkı ğidâdır Bukâ’ın efzalıdır Mekke andan Medîne kâili hayrul verâdır Niçin olmaya eşref cümle yerden Duran anda Muhammed Mustafâ’dır Zemîni Âsuman hep gıpta eyler Ki me’vâyi İmam-ül Enbiyâ’dır Ana dertli varan bulur devâlar Kamû amrâza toprağı şifâdır Olupdur Mevlidi pes Mekke şehri Medîne mehcer-i Bedr-i Dücâ’dır Medîne nefy eder komaz içinde Sürer anları ki tarda sezadır Medîne ehline kim ede tâ’zîm Kıyâmette yeri Tahtellivâdır Medîne ehline veren hediyye Ulu devletlere erse revâdır Medîne ehline cevr eyleyenler Se’adet bulmaz anlar eşkiyâdır Medîne ehlinin ayağ-ı tozu Bu Kuddusi gözüne tutiyâdır