Nefse Giriftar Olan

Nefse giriftâr olan et hikmetle bir nazar Kullanıver aklını bu dünyâyı kim bezer Hakk’ı zikreden dile bahçede açan güle Güle öten bülbüle sor ne diyerek öter Doğan bir gün ölüyor geldiğ yere gidiyor Herkes bunu biliyor ölen nereye gider Varlık nasıl oluşur dil ne nasıl konuşur Ten toprağa karışır nereyedir bu sefer Konuşursun sözünle seyredersin gözünle Aklet sırrı çözümle kimindir bunca eser Hakk’ı kâdir görenler öleceğin bilenler Mevtten ibret alanlar dünyâdan ümit keser Dâim ölümü düşün kulluk olsun hep işin Kulların muhlisleri mevti tefekkür eder Düşünmez oldu ümmet düşünmek mevti Sünnet Sünnete tâbî olan burdan îmânla gider Kalbinde nifak olan düşünmez hiç ölümü Edip nefse zulümü kırk yıllık teşviş yapar Sever de çok dünyâyı eylemez dert ukbâ’yı Unutmuştur Mevlâ’yı gaflet içinde yatar Dostum kulsan ibret al doğan dâhî ölenden Mü’min olan şol kullar ibret gözüyle bakar Yunûsî Kur’ân oku tanımak çün sen Hakk’ı Okur da anlar isen gönlüne hikmet akar