Sahrayı Cünunda

Sahrâ-yı cünûnda kâ’be-i sevda Kurulmuş kurduran Leylâ’ya bir bak Tavâf eyler anı nice bin şeydâ Mecnûn’larla dolmuş sahrâya bir bak Âb-ı muhabbetden almış nemâyı Kaf-i kanâatde görmüş hümâyı Âşık neyler câm-ı cihân-nümâyı Dilde tulu etmis bedrâye bir bak Bir kul ki vâsıl-ı dârü’l-emândır Dâhil-i dergâh-ı pîr-i mugândır Kûşe-i meyhâne emn ü emândır Mey-keşlere feyz-i Huda’ya bir bak Kãf-i kanâatde aynü’l-hayâtı Âb-ı hayât içen görmez memâtı Bâb-ı itâatde eyler sebâtı Serinde cem’ olmuş sevdâya bir bak Bahşetmiş ezelden cânı cânâne El atmış halka-i beytü’l-emâne Sermest-i ezeldir dutmuş peymâne LUTFÎ lutfeyleyen Mevlâ’ya bir bak