Yer Altında Yaşar

Yer altında yaşar hep bilirseniz köstebek Mahrum ise bir insan güneşten o kör demek Yer altında yaşasın bırak da köstebekler Görmesin hikmet yüzü münafık tâ haşre dek Hakk’ın yolunda giden miskîn-i dervişleri Çelmeyle düşürenden bilin domuz daha yek Bahsetme ona nurdan çünkü mâyesi nâr’dan Esirgeme sen har’dan ver ona yesin çörek Menn-ü selvay istemez koma önüne yemez Taleb eder yahûdî soğan ile mercimek Sağa sola çok bakar taklidi güzel yapar Yaptığı taklit ile insan olamaz şebek Bilemez miski debbağ amber sanır leşi zağ Necis olana necis tayyibe tayyib gerek Almazsa mânâ’dan hazz fayda eylemez vaaz İse bir de bî namaz sen ona verme emek Çingene güzeline göz nurunu akıtma Aslı çingen unutma yazıktır gönlüne çek Ayrılma râh’ı Hakk’tan o yol Enbiyâ yolu Sarıl iki elinle urvet’ül vüskâ’ya pek Kıraca atma tohum tohumun kurur gider Yunûsî gel sen tohmun verimli toprağa ek