Alem İçre Ey Gönül

Âlem içre ey gönül bu cism ile cân olmasa Kim görürdü vechini mir’ât-ı a’yân olmasa Zâhir-u bâtın bilinmezdi cemâl ile celâl Ger kemâl-i sûret-ü ma’nâ-i insân olmasa “Len terâni”den nikâb urmazdı cânân vechine Cism-i âşık Tûr-veş mahv-u perîşân olmasa Feyz-i Rûhu’l-Kuds ile ‘ârifde bir dem var bugün Ğam değil Îsâ-yı cân bahşâ-yı devrân olmasa Hakkı’yâ çâhı cehâletde kalurdu ehl-i dil Mürşid-i ma’nâ azîz-i mısr-ı irfân olmasa