Ey Bu Cümle Kainatın

Ey bu cümle kâinatın aslını bir cân eden Âdem’i kudretle ol câna sevip cânân eden Alleme’l-esmâ ile hem tâc-ı kerremnâ ile Arş-ı â’lâda melekler cem’ine sultân eden Vech-i âdemle cihân fânusunu tenvîr edip Künh-i zâtına o veçhi hüccet ü burhân eden Önünü âdem sonın hâtem kılp bu âlemin Hâtemi mahmud-ı cennet zübde-i insân eden Nokta-i pergari âlem ahmed’in zâtın kılıp Sırrını kutb-ı hakikât mazhâr-ı Rahmân eden Enbiyâ vü evliyâ hep mazhâr-ı envâr-ı Hak Mustafa’da her şu’ûnun cem edip bir şân eder İsmi resmi mahv iken bu âciz ü bî-çârenin Nâmını MISRİ verip dillerde ad u sân eden.