Ey Gönül Gel Olmagıl

Ey gönül gel olmagıl Hakk’dan ırak Tende cânın vâr iken eyle yarak Dünyâdan ölmezden evvel kıl sefer Hiç edinme bir makâmda sen durak Yoksa bu fırsat bize bâkî değil Menzil al düşmezden ortaya firâk Gel bu ırz u nâmûsu kıl târ ü mâr Ger yola girdinse var ârın bırak Halkın uslu demesinden sana ne ‘Âkil isen âdını mecnûna tak ‘İlmine mağrûr olursan olma hiç Issı vermez sana kâre vü ne ak Gir sakın çıkma izinden mürşidin Her ne emr iderse sakın olma âk Bir eline gözyaşından al ‘asâ Bir eline derd odundan yak çerâk Ey Niyâzî tutar isen pendimi Diye sana istediğin işte bak