Sed Etmeyip Gözüm Yaşın

Sed itmeyüp gözüm yaşın Ceyhûn olayum bir zamân Sahrâya düşüp ben dahı Mecnûn olayum bir zamân Hüsn-i ezeldür Yûsuf’um hiç andan özge sevmedüm Hayrân olup ol hüsne ben meftûn olayum bir zamân Ya’kûb-veş mihnet çeküp gözüm yaşın sel eyleyüp Beytü’l-hazenden çıkmayup mahzûn olayum bir zamân Ol kâmet-i Tûbâ içün ol Sidre-i ma ‘nâ içün Ol şâh-ı müstesnâ içün ben nûn olayum bir zamân Yağmaya virüp varumı Hakkî bırakup ‘ârumı Bu şehr-i dilden ‘âkıbet bîrûn olayum bir zamân