Aşkı Niyaz Eyleyerek Huzurda

Aşk-ı niyâz eyleyerek huzûrda Elinden bir bâde içsem Mevlânâ Soyundursan sivâdan bir nazarda Mest olup kendimden geçsem Mevlânâ Ka’be-i uşşâkdır merkad-i pâkin Derde devâdır hâk-i ıtır-nâkin Semâ’ ile tavâf etsem eflâkin Ötesine kadar uçsam Mevlânâ Noksan gelen tamamlanır cân bulur Cân cânını bulunca cânân olur Cân ü cânân vâsıl-ı cinân olur Varsam ben de bir cân seçsem Mevlânâ Peygamber değilsin kitâbın vardır Bütün insanlığa hitâbın vardır Mazlûmla mahzûna şitâbın vardır Lutfetsen sırrını açsam Mevlânâ Hazret-i Allah’ın sevgili kulu Muhammed aşkıyle buldu Hak yolu Ali’nin elinden içdi bir dolu Bir katre versen de saçsam Mevlânâ Tebessümün ehl-i dile şâfîdir Tevecühün ehl-i aşka nâfi’dir Bir nigehin bu bendene kâfîdir Nâil olsam öyle göçsem Mevlânâ Aşkî senin ilel-ebed kölendir Gönül eri Hak yolunda ölendir Gerçek âşık ölürken de gülendir Ayağından bir kez kuçsam Mevlânâ