Müjem Serçeşmeler Menzil Tutan

Müjem ser-çeşmeler menzil tutan âşüfte Mecnûn’dur Anunçün beste-i zencîr-i seyl-i eşk-i gül-gundur Sevâd-ı nokta-i gird-âba benzer merdüm-i çeşmim Ki dâ’im garka-i gird-âb-ieşk-i çeşm-i pür-hundur Hamide kâmetim kim dâğ-i dilden kana gark olmuş İçinde noktası gûyâ ki Kaf altındaki nundur İşit derd-i dilim efsâne-i Mecnûn’a meyl etme Kim ol efsâneden hem anlanan mutlak bu mazmundur Ferah-bahş-i dil-i ma’şuk olur şerh-i gam-i ‘aşık Sürûd-i bezm-i Şîrin nâle-i Ferhâd-i mahzundur Kemend-i çîn-i zülfün vehmi gitmez zâr gönlümden Bana ol rişteyi ejder kılan bilmen ne efsundur Fuzûlî vermedi ta’n okları göz yaşına teskîn Önün bend etmek olmaz hâr ü hâşâk ile Ceyhun’dur Fuzuli