Ben Bir Aceb Derde

Ben bir ‘aceb derde düşdüm derdim bana dermân yeter Nefsim müselmân etmeğe tevhîd bana burhân yeter Yeri göğü yaratmadan el-ân sırdan cevâb budur Dört kitâbın buyurduğu ma’nâ bana Kur`ân yeter İsmi dilimden gönlüme irdi cânım söyler bunu Ben istemem gayrısını vechi bana burhân yeter Hidâyetdir bildim anı şübhem yokdur sordum halka Doğru yoldan çıkarmağa nefsim bana şeytân yeter Kimse hâlin söylemezin vicdânımdan gelir cevâb Hakk’ı dilimden komağa dünyâ bana düşmân yeter “Lâ” demezsen bu tevhîde ayne’l-yakîn hakka’l-yakîn Hakdan nâ-hakkı bilmeğe gel gör bana ‘irfân yeter Ben Şeytân’dan gam yemezin gönlüm Hakk’ın zâtındadır Dost zâtının muhabbeti sâfî bana îmân yeter ‘Aşkın haberi sırrının bir harfidir şerh itdiğim Hakk’dan gayrı söylediğim kardaş bana yalan yeter Vâhib Ümmî ‘aşk sırrının kemâline irmez ‘akıl Söylediğim ma’rifetin zevki bana handân yeter