Hikayet Eyleyim Ahvalimi

Hikâyet eyleyim ahvâlimi fı’l-cümle yârâna Sabâvetden berü başa geleni diyem ihvâna **** Sabî iken gelürdi gönlüme âsârı ‘ışkın pes Yanar idi yüreğim gice gündüz nâr-ı sûzâna **** Peder merhûm icâzet virdi zikrullaha pes bana Didi çalış hemân ben sağ iken tevhîd-i Yezdâna **** Şu kez çok eyle kim zikri olasın mest-i lâ-ya’kıl Münâfıklar disünler yâ mürâ’îdür yâ dîvâne **** Vefât itdi peder ben on sekiz yaşında iken bil Karârım kalmadı hîç başladım pes âh u efgâne **** Resûlin ‘ışkı düşüb gönlüme Hakka niyâz itdim Didim aç yâ İlâhî yol varam ol fahr-ı ekvâne **** Kabûl itdi du’âmı bir sene oldum mücâvir hem Gelüb Rûma yine gitdim o şâhlar şâhı sultâna **** Mecazî ‘ışka oldum mübtelâ kalmadı hîç sabrım Hevâlandı düşüb dîvâne gönlüm hubb-ı nisvâna **** Beni rüsvâ-yı ‘âlem eyledi ‘ışk-ı mecâzî pes Atardım kendimi pervâne-âsâ şem’-i hûbâna **** Tezevvüc eyledim çok zen toğırdılar nice evlâd Kimisi oldı yâr bana kimisi oldı bîgâne **** Kimisi gitdi ‘ukbâya kimisi kaldı anların Kalanlar oldılar fitne giden düşürdi ahzâna **** Sene bin iki yüz kırk altıda yazdım bu ebyâtı İrişdirdi Hudâ fazlıyla nısf-ı mâh-ı Şa’bâna **** Peder târîhimi yazmış ki bin yüz seksen üç deyü Ana Hak eylesün rahmet ve cümle ehl-i îmâna **** Rebî’ü’l-evvelin pes on biri isneyn gicesinde Dimiş kim toğdı oğlum çok şükür Vehhâb u Rahmâna **** Komuş hem ismimi Ahmed teyemmün idüben dimiş Adaş olsun bu oğlan fahr-ı ‘âlem kân-ı ‘irfâna **** Anın bî-had salât-ıla selâm it rûhına yâ Rab Bu Kuddûsî güneh-kân bağışla hem o hâkâna Ahmed Kuddusi