Yeter Ey Felek Bu Cefa

Yeter ey felek bu cefâ yetir men-i zâre serv-i revânımı Meh-i tal’atiyle münevver et dil ü dîde-i nigerânımı Ruhum üzre hatt-i sirişkimi defe’ât ile kalem-i müjem Rakam ettiğiyçin il okuyup bilir oldu râz-i nihânımı Bu belâya saldı beni kadin ki yaşırdı yer yüzünü yaşım Bu yere yetirdi beni gamın ki felek işitti figânımı Ciğerim odunu nihân iken ele zâhir etti mürâr ile Göreyim yere geçe âb-i çeşm-i ter-i şerâre-feşânımı Tutalım ki zülf-i siyâhını tutan üzre sâbit olur günâh Ne revâ ki gamze-i kâtilin güneh etmeden döke kanımı Nice kadd ü hatt ü ruhun gam ü renc ü derd ü belâ ile Büke kaddimi döke yaşımı yıka gönlümü yaka cânımı Sitemin taşı ile başı sınuk bedeni şikeste Fuzûlî’yim Bu alâmet ile bulur beni soran olsa nâm ü nişânımı Fuzuli