Yine Deryayı Umman

Yine deryâ-yı ‘ummân cûşa geldi Açup germiyyetin hurûşa geldi Salındı her taraf mevci kenâra Atup gevherlerin cünbûşa geldi Eser kıldı bugün ‘aşk-ı ilâhî Aşup deryâ-yı vahdet başa geldi Açıldı hazîne-i dürr-i hakâyık Benim ‘aklım bilim hep şaşa geldi Ki gayret eyleyüp vardım ileri Benim varmam ana temâşâ geldi Ki bir câm sundu bana sırr-ı vahdet Ne söyler bu dilim serhôşa geldi Ki yokdur söylemekde hîç mecâlim Yanup hep varlığım ataşa geldi Ki gördüm tâkatim yokdur mecâlim Oturdum gözlerim çün yaşa geldi Sinân Ümmî görüp hayret makâmın Özü göynüdü içi taşa geldi Ümmi Sinan