Zann İderdim Beni Ben

Zann iderdim beni ben ‘âleme sultân oldum Yanılup bilmemişem sâhib-i ‘isyân oldum Kendi derdime ‘ilâc itmede ‘âciz ben iken Sanıram cümle cihân halkına Lokmân oldum Harf-i ma’nâsı fütûhuna değilken kâdir Dir idim kendözüme hâfız-ı Kur’ân oldum Nefsimi kâmil ü dânâ bilir iken âhir ‘Âkıbet mu’terif-i cürm ile noksân oldum Bilmedim kim şeş cihâtımı şerâret almış Ben bu hasletle ne insân u ne hayvân oldum Geçinirken bilirem ben ne ki vardır Gurbî Yine kendi özümü bilmede hayrân oldum