Nedir Ey Bülbüli Şeyda

Nedir ey bülbül-i şeydâ ferâhın efgândır Sana n’oldu ciğerin bir gül için püryândır Bunca feryâdını gül duydu mu bir kerre senin Bak sen ağlarsın o gül zevke gelip handândır Sen anın bûyuna cân vermek için ağlar iken O dikenden takınır hançeri kasdı candır Sen anınçün bütün ezvâk-ı cihânı atdın O seninçün bütün ağyâre şikâyet-hândır Geceler tâ-be-seher ağladığın kim duydu Güle sorma o sabâh hangi ele mihmândır Ağlama ağlar isen bâri yârin bul ağla Gül sana yâr olamaz yâri anın nisyândır Âh o gül ki anı sen âleme i‘lân etdin O bugün şimdi seni âleme der hayvândır Ciğerin yağını gülyağı için hûn etdin Ele gülyağı bugün zîver-i hüsn ü ândır Güle gözyaşın ile su verip ettin ihyâ O sana bak dedi mi bülbülü gör atşândır Bak gülün yaptığına bir de senin yaptığına İyilik kemlik ola akl buna hayrândır Böyledir devr-i felek hem budur üslûb-i cihân Ehl-i derdin dil ü cânı ciğeri sûzândır Geçer elbette Kemâlî elem ü mihmet ü gam Kederi zevki cihânın geçici bir ândır