Severim

Tâ ezelden olmuşam âşık Hüdâyı severim! Hem Onun dostu Muhammed Mustafa’yı severim! Hazreti Adem safiyyullâhı sevdim hem onun, Nesl-i pâkinden gelen hep enbiyâyı severim! Hem Ebâbekr ü Ömer hem Osman Ali Haydarı, Âl-i Ashab-ı Resûl-i bâsafâyı severim! Eylerim bîhad sipas ol Haalık-ı Cebbâra kim, Ki beni kıldı muhib hep evliyâyı severim! Ar u nâm u iffetine mağrur olanı sevmezem, Aşk ile rüsvâ olan ehl-i recâyı severim! İlmine bakıp tekebbür edeni hem sevmezem, Cehil zenbin itiraf eden gedâyı severim! Sevmezem onu ki mağrur ızz ü câhı malına, Hüzn-i fakra derd-i aşka mübtelâyı severim! Sevmezem şol tab’ı câmid, kalbi meyyit zâhidi, Gönlü pür nûr sırr-ı aşka âşinâyı severim! Der ki Kuddûsî kelâmın hasılı budur, ben ol Bağrı yanık ehl-i aşkı bîriyâyı severim!