Zair Olun Kabristanı

Zâir olun kabristânı Nice yüzbin emvât yatır Mü’minlerin nûristânı Îmân ile merdân yatır Bu ümmet bahtiyâr olmuş Habîbullah’a câr olmuş Merhamete civâr olmuş Avn-i Hak’la handân yatır Kabristân müminler râhı Merhametin karargâhı Açıla Hakk’ın dergâhı Olmuş dârül-emân yatır Süleymân İskender hani Dillerde kaldı bir şânı İki cihânın sultânı Ol habîb-i Rahmân yatır Selâtînler tahte’t-türâb Taht-gâhları olmuş harâb Hânümânları gör serâb Nice şâh-ı dîvân yatır Yer yemiş kara gözlerin Kat’ etmiş şîrîn sözlerin Kana bulamış yüzlerin Serv-i kãmet civân yatır Günden güzel nevresteler Zülf-i siyeh güldesteler Dildârına dilbesteler Dîdeleri giryân yatır Derc eylemiş dilberleri Ferş eylemiş gülberleri Kâkülleri anberleri Herbiri dür mercân yatır Dökülmüş inci dişleri Çürümüş kara kaşları Allah’a kalmış işleri Cigerleri biryân yatır Dağılmış hep mafsalları Taşlar altında elleri Solmuş yüzünün gülleri Cân gözleri hayran yatır Unudulmuşdur adları İşidilmez feryâdları Hak’dan ola imdâdları Her biri bir kurbân yatır Gerek zâir olan insân Ede bir Fâtihâ ihsân Okuya “Yâsin”i yeksân Hep muhtâc-ı Kur’ân yatır Merhamet eyleye Allah Himmet ede Resûlu’llâh Gözlerler Fâtihâ va’llâh Derdlerine dermân yatır LUTFÎ meded ede Mevlâ Rahmede zât-ı Teâlâ Açıla cennet-i a’lâ Nice pîr ü civân yatır