Ya Rab Tene Can

Yâ Rab tene cân cânlara cânân yine sensin ‘Âşıklarunun derdine dermân yine sensin Bunca güher-i pâk-nihâd eyledün izhâr Şol genc-i nihânî dinilen kân yine sensin Bir noktadan aldum haberin cümle ‘ulûmun Her katrada mevvâc olan ‘ummân yine sensin Bir dilber-i ra’nâ gibidür cümle ‘avâlim Vechinde anun cilve uran ân yine sensin Tekrîm idüp insânı didün çün “ve nefahtü” Hakkı kulunun cismine de cân yine sensin